Olśnienia i „tęcze” wokół świateł wiele lat po keratotomii radialnej

Pytanie czytelnika: Miałam keratotomię radialną w 1990 przy wadzie -5 D. Wada była zmniejszona prawie do -1D. Problemy ze wzrokiem powróciły, kiedy zaczęłam pracować przy komputerze. Oprócz pogarszania się ostrości wzroku moje oczy są cały czas zmęczone, obolałe i suche mimo różnych preparatów na suche oczy. Od ponad roku nie mogę skorygować okularami źródeł światła, które mają nienaturalnie długie promienie i otoczone są tęczą. Zupełnie uniemożliwia mi to prowadzenie samochodu w nocy. W dzień natomiast jasne lub białe obiekty na czarnym tle otoczone są białą mgłą. Jeżeli są to skutki uboczne operacji, to dlaczego wystąpiły tak późno? Żaden ze specjalistów, u których do tej pory byłam nie umiał mi nic poradzić ani dobrać odpowiednich okularów. Takie efekty rozpraszania się światła ma też moja znajoma, która jednak nie przechodziła tej operacji. Czy mogą mi Państwo udzielić jakiejś porady ew. wskazać specjalistę, który się tym zajmuje?

Opisywany efekt to nic innego jak efekt halo, który występuje u niemal 95% pacjentów po keratotomii radialnej (proszę zajrzeć do naszego Słowniczka i do artykułów poświęconych chirurgii refrakcyjnej w dziale U chirurga). U jednych objawia się szybciej, u innych później. Radę na tę dolegliwość stanowić może jedynie zmiana kształtu rogówki oka, której nierówności powodują rozmycie obrazu. Czasami stosuje się specjalne żele okulistyczne nakładane na rogówkę (niestety są one dość mało popularne i mało który okulista wie o istnieniu takich środków), czasami proponowany jest przeszczep rogówki (niezbyt łatwy i bezpieczny zabieg), w innych przypadkach pacjenci poddawani są kolejnemu zabiegowi korekcyjnemu – tym razem laserowemu. Najczęściej jednak lekarze są bezsilni wobec takiego problemu i radzą pacjentowi nauczyć się żyć z tym problemem.