Krótkowzrocznośc a wysiłek - jeszcze raz.

Witam.

W internecie jest wiele o tym, że wysiłek fizycznie jest niewskazany dla krótkowidzów. Wiele z tego jest potwierdzone w praktyce. Gdy pierwszy raz o tym się dowiedziałem był to niejako dla mnie cios, bo sportem i wysiłekim żyję od dziecka. W związku z tym mam kilka pytań w tej sprawie.

1. Jaki wysiłek fizyczny można uznac za 'niewskazany'? Jedni się zmęczą podnosząc kilka razy sztangę, a innych nie ruszy cały dzień na siłowni. Kiedy powinienem stwietrdzić, że zbyt się wysilam?
2. Jeśli miałbym przerzucić się na 'rekreacyjne' chodzenie na siłownię, to pewnie przestane tam w ogólne chodzić, bo rekreacyjnie to mogę wyjść na spacer z psem. Ale wtedy pewnie będę spędzał godziny przed komputerem i TV. Więc tak źle, a tak nie dobrze. Można określić co mi bardziej pogorszy sprawe? Siłownia czy komputer?
3. Czy są jakieś sposoby zmniejszające ryzyko odklejenia się siatkówki podczas wysiłku fizycznego (poza rezygnacją z niego)?

Poza siłownią, którą odwiedzam 4 razy w tygodniu, trenuję koszykówkę, jeżdzę na rowerze oraz biegam na długich dystansach.

Na koniec dodam jeszcze (może to ma jakieś znaczenie), że mam -2.75D i -3.0D. Wiek - 18 lat. Okulary noszę do komputera, TV, czytania z dali (okulary -2.0D).

Swoją drogą troche to nie fair. Człowiek nie pali, nie pije, odżywia się zdrowo, chce aktywnie spędzać wolny czas, a odziedziczona krótkowzroczność mu to utrudnia...

Pozdrawiam i z góry dziękuję za odpowiedzi.

No i jak widac tu również zdania są podzielone...

Przypadek anurki jest dla mnie przerażający :(. Tym bardziej, że moje przyszłe życie zawodowe wiąze również z duża aktywnością fizyczną (wojsko na przykład) a tam nie mam szans startować ze ślepotą jednego czy obu oczu (nie wspominajac już, że niewyobrażam sobie normalnego życia w ten sposób). Anurka - wspomniałaś coś o jakimś przeszczepie. Czy po czyms takim można odzyskać wzork?!

Oczywiście już sobie przysięgłem, że przy najbliższej wizycie u okulisty porozmawiam z nim o tym, ale to za jakiś czas - wczesniej nie pójde, bo mam tzw 'syndrom białego fartucha', nie lubie lekarzy, chodze tylko wtedy gdy trzeba. To banał, ale nie moge tego przezwycięzyć...

Moja krótkowzroczność i "przyjemna i lekka praca w kwiaciarni" (dźwiganie kilkukilogramowych flakonów z wodą codziennie rano w celu umycia:) skończyła się odklejeniem siatkówki i trzema operacjami już po 3 miesiącach pracy. Wcześniej nie trenowałam i żyłam raczej normalnie i nie ograniczałam się specjalnie z dźwiganiem... chocaż zawsze miałam świadomość,że tak się może zdażyć. Drugie oko mam narazie zdrowe ale i tak teraz widzę tylko jednym a do przeszczepów siatkówki daleka droga...Teraz nie podnoszę więcej niż 4-5 kilo (lekarze zalcają 2-3) bo mogą mi moje oko szybko wymienić mi na szklane:( Pozdrawiam Anka

anurka moglabys powiedziec czy mialas wczesniej jakies symptomy? Czy stalo sie to tak nagle?

Zacznę od tego, że oprócz wysokiej krótkowzroczności Po urodzeniu podobno -18 i wady wrodzonej siatkówki mam jeszcze włókna rdzenne, które zasłaniają pole widzenia ale oko trzymało się nieźle. Oko przaktycznie nie używane bo nie działające. Lekarze uznali, że długotrwały wysiłek mógł mieć na to wpływ, gdyż osłabione tkanki popękały przy wysiłku. Ale cała historia zaczęłą się w piękny sylwestrowy wieczór kiedy w godzinę po przypadkowym podniesieniu a w zasadzie szarpnięciu około 8 kilogramowej reklamówki z płynami:) (co nie było jakimś wielkim ciężarem) zobaczyłam w moim bardzo słabo widzącym oku jakieś czarne plamy. Oczywiście uznałam, że to napewno nic groźniego, ale zwolniłam tempo zabawy bo miałam kilka lat wcześniej przeszczepioną soczewkę z powodu zaćmy( zabieg estetyczny, ale wada zmniejszyła się podobno znacznie-nie odczułam tego bo włókna i tak zasłaniają wszystko. 4.01 Okazało się, że popękały mi naczyńka krwionośne i lekarz nie zalecił ani L4 ani odpoczynku więc musiałam wrócić do pracy. Oszczędzałam się troszkę na tyle ile mogłam. Po pewnym czasie zaczęłam widzieć tak jakby przez grubą warstwę bezabarwnego krochmalu (taki kisiel przezroczysty) i oczywiście pojawiły się błyski - takie jakby wyładowania elektryczne w czasie burzy na niebie i światłowstręt nasilający się. Pojechałam na ostry dyżur i niestety było już zbyt późno. Z Krakowa odesłali mnie natychmiast do Katowic (bo tam mnie wcześniej operowali) i 09.01 już byłam po pierwszej operacji:)

moje zdanie jest takie. cwicz tyle na ile pozwala Ci sam organizm. To prawda ze przy krotkowzrocznosci powinno sie z rozwaga podchodzic do wysilku. pozdrawiam serdecznie.
P.S: sam duzo cwicze: Ju-Jitsu, rower, bieganie, basen. ale wada mi sie od tego nie powiekszyla 🙂