   | | Alternatywą dla okularów korekcyjnych są soczewki kontaktowe, których popularność na całym świecie stale rośnie. Obecnie w krajach wysoko rozwiniętych korzysta z nich około 5-10% ludzi, a w Polsce około 0,4%. Popularność swoją zawdzięczają wygodzie, dobrej widoczności w każdych warunkach, nieograniczonemu przez oprawki polu widzenia i uzyskiwaniu obrazu naturalnej wielkości przy dużej wadzie wzroku.
SOCZEWKI KONTAKTOWE NASZYCH PRZODKÓW
Już w 1508 roku Leonardo da Vinci wymyślił szkła
kontaktowe. Jak wiele jego dzieł idea ta nie została jednak rozwinięta.
W XVII wieku Thomas Young zbudował pierwowzór
soczewki kontaktowej, składający się z krótkiej tuby zakończonej soczewką
i wypełnionej wodą. Przykładając ją bezpośrednio do oka zauważył znaczna
poprawę jakości widzenia i korekcję swej wady - astygmatyzmu.
Rozwój tej dziedziny nastąpił w II połowie XIX
wieku, kiedy to wykonano min. szklaną soczewkę kontaktową o średnicy 20mm.
Dalsze prace skierowane były na wynalezienie
nowych materiałów do produkcji soczewek kontaktowych, które pozwoliłyby
na zmniejszenie ryzyka ich noszenia, i na wynalezieniu nowych technologii
ich wytwarzania, w celu zwiększenia ich powtarzalności. I tak od wydmuchiwanych
szklanych soczewek, przez soczewki wytwarzane na podstawie odlewów zdejmowanych
bezpośrednio z oka, przez soczewki ze szkła organicznego, dochodzimy do
miękkich soczewek kontaktowych wykonanych z polimeru zwanego zwyczajowo
hydrożelem (polimetakrylan 2-hydroksyetylu; PHEMA). Hydrożel jest materiałem
o właściwościach twardego szkła organicznego w stanie suchym, a po uwodnieniu
staje się miękki i elastyczny.
Dzisiejsze miękkie soczewki mają średnicę około
14mm, a materiały używane do ich produkcji oparte są na hydrożelu, są jednak
odpowiednio modyfikowane dla zapewnienia odpowiednich własności końcowemu
produktowi - miękkiej soczewce kontaktowej.
PODZIAŁ SOCZEWEK MIĘKKICH
Obecnie produkowanych jest wiele rodzajów soczewek
kontaktowych, które różnią się właściwościami, przeznaczeniem, itd. Można
więc pokusić się o dokonanie podziału soczewek ze względu na:
zastosowanie:
- soczewki korekcyjne - zwykłe, toryczne (dla astygmatyków) i rzadkie: dwuogniskowe i jednooczne (monowizyjne - jedno oko patrzy w dal, a drugie oko odpowiada za bliż)
- lecznicze - opatrunki w schorzeniach rogówki (np. po zabiegach korekcji wad refrakcji wzroku, lub przy astygmatyźmie nieregularnym),
- kosmetyczne - soczewki zmieniające wygląd oczu, często połączone z funkcją korekcyjną; mogą zakrywać widoczną zaćmę, odtworzyć tęczówkę, zmniejszyć źrenicę, zmienić kolor oczu, czy nadać im zabawny wygląd.
czas noszenia:
- soczewki użytku dziennego - noszone przez 6-14 godzin na dobę
- soczewki do wydłużonego (elastycznego) noszenia - mogą być noszone przez klika lub kilkanaście dni i nocy bez przerwy.
trwałość soczewek:
Ocena stopnia zużycia soczewek jest zwykle bardzo
trudna i opiera się często na subiektywnym odczuciu pacjenta. Dlatego też
ostatnio polecanymi soczewkami są tzw. soczewki do planowej wymiany (miesięczne,
tygodniowe,...), których termin wymiany jest z góry znany i nie zależy
od stopnia zużycia soczewek. Dodatkowo soczewki takie nie posiadają tzw.
długoterminowych osadów białkowych, których całkowite usunięcie w przypadku
innych soczewek jest niemożliwe, co sukcesywnie pogarsza jakość widzenia.
Generalnie najczęściej występującymi typami miękkich
soczewek kontaktowych są:
- roczne - soczewki, których trwałość przewidywana jest przy codziennym noszeniu na okres 6-12 miesięcy w zależności od sposobu pielęgnacji, umiejętności i zdyscyplinowania pacjenta, jakości łez, rodzaju stosowanego makijażu - soczewki takie wymagają systematycznego czyszczenia i odbiałczania (oczyszczania z osadu białkowego)
- półroczne, trzymiesięczne - wymagają odbiałczania
- miesięczne, dwutygodniowe, tygodniowe - nie wymagają odbiałczania
- jednodniowe - pacjent może użyć do 730 soczewek rocznie; nie wymagają pielęgnacji, wygodne, bezpieczne, czyste, ale drogie
materiał i stopień uwodnienia:
Bardzo duży wpływ na komfort noszenia soczewek
ma materiał z jakiego są one zrobione. Od niego zależy trwałość soczewek,
czas noszenia i ewentualne ryzyko komplikacji. Dla miękkich soczewek kontaktowych
definiuje się dwa parametry - stopień uwodnienia i przepuszczalność powietrza.
Własności te są ze sobą powiązane w taki sposób, że im większy jest stopień
uwodnienia tym większa jest przepuszczalność powietrza. Obecnie produkowane
soczewki posiadają stopień uwodnienia w zakresie od około 30% do około
70%. Wraz ze wzrostem stopnia uwodnienia zwiększa się podatność soczewki
na opłaszczanie osadem białkowym, odwodnienie i absorpcję środków konserwujących,
w związku z czym soczewki roczne mają zwykle bardzo mały stopień uwodnienia,
natomiast dla soczewek jednodniowych parametr ten ma bardzo wysoką
wartość. Oczywiście w związku z koniecznością oddychania oka ważne jest
by stopień przepuszczalności powietrza był jak najwyższy, szczególnie w
przypadku soczewek korekcyjnych dla wysokich wad wzroku, kiedy soczewka
staje się grubsza i dostęp powietrza jest w ten sposób dodatkowo ograniczony.
Decydując się na zakup soczewek kontaktowych
należy więc zdecydować się na jeden z możliwych wariantów i często na kompromis
pomiędzy parametrami i ceną soczewek.
PRZECIWWSKAZANIA
Generalnie soczewki kontaktowe nosić może każdy,
ale konieczna jest dbałość o higienę i dyscyplina pacjenta. Występuje jednak
szereg przeciwwskazań, które powodują, że pacjent nie może nosić soczewek
kontaktowych. Należą do nich: zapalenie spojówek, zespół suchego oka, jednooczność,
znieczulenie rogówki, a także brak współpracy i strach przed założeniem
soczewki na oko. Ogółem szacuje się, że dla około 5-7% procent ludzi nigdy
nie będzie możliwe założenie soczewek kontaktowych.
PIERWSZY KONTAKT Z SOCZEWKAMI
Pierwsze założenie soczewek musi być poprzedzone
wizytą u okulisty, który przeprowadzając rozmowę z pacjentem powinien zorientować
się w motywacji i predyspozycjach, oraz chorobach ogólnych nie będących
przeciwwskazaniami, ale mogących powodować obniżenie tolerancji na soczewkę.
Następnie specjalista powinien przeprowadzić szereg badań kwalifikacyjnych,
do których należą: sprawdzenie ostrości wzroku, badanie refrakcji oka,
badanie krzywizny rogówki (keratometria), często wykonuje się też badanie
odcinka przedniego oka w lampie szczelinowej i ocenę wydzielania łez. Przeprowadzenie
takich badań pozwala na precyzyjne dobranie soczewek dla każdego pacjenta.
Pierwsze założenie soczewek powinno odbywać się
pod kontrolą specjalisty, który dokładność dopasowania powinien skontrolować
dodatkowo po około 30 minutach od założenia. Kolejna wizyta u specjalisty
niezbędna jest po 2 tygodniach w celu sprawdzenia tolerancji soczewki przez
oko. Od tego czasu pacjent powinien poddawać się okresowym kontrolom co
3 miesiące w celu sprawdzenia tolerancji soczewek i stopnia ich zużycia.
Przestrzeganie tych zaleceń jest podstawą do
uniknięcia ewentualnych problemów i komplikacji związanych z noszeniem
soczewek.
PIELĘGNACJA
Brak zakłóceń prawidłowego noszenia (tolerancji)
soczewek przez pacjenta zależy w dużej mierze od przestrzegania higieny
i zdyscyplinowania pacjenta. Ważnym elementem jest proces zakładania i
zdejmowania soczewek, na który trzeba zwrócić szczególną uwagę.
Poniżej znajduje się kilka porad, co trzeba wiedzieć
używając soczewki kontaktowe:
- dokładnie myj ręce przed każdym dotknięciem soczewki,
- wkładaj soczewki do właściwych pojemników - to powinno być nawykiem,
- nigdy nie dotykaj soczewki paznokciami,
- często wymieniaj pojemniki do przechowywania soczewek (niektóre firmy oferują zestawy: płyn+pojemnik),
- czyść systematycznie soczewki; dostępne są systemy dwustopniowe do czyszczenia soczewek (płyny do czyszczenia i przechowywania soczewek oraz tabletki do odbiałczania - średnio raz na dziesięć dni), oraz jednostopniowe (jeden płyn spełniające wszystkie w/w funkcje),
- nie przechowuj dwukrotnie soczewek w pojemnikach bez zmiany płynu,
- nie używaj płynów, których data ważności już minęła,
- nie zwilżaj soczewek śliną, wodą z kranu, ani innymi płynami niż zalecane,
- zakładając soczewkę zwróć uwagę na to, że soczewka powinna mieć naturalny łukowaty kształt, a brzegi nie powinny być odchylone na zewnątrz - to znaczyłoby, że soczewka wywrócona jest na lewą stronę,
- soczewka powinna być założona w pozycji centralnej oka. Jeśli przesunie się (np. podczas noszenia) należy przywrócić jej pierwotne położenie; można tego dokonać "przemasowując" ja przez zamknięte powieki, albo uciskając palcem brzeg dolnej lub górnej powieki otwartego oka,
- czyść soczewki palcem po umieszczeniu każdej oddzielnie w zagłębieniu dłoni,
- nigdy nie zakładaj soczewki uszkodzonej (zarysowanej, wyszczerbionej),
- nigdy nie noś soczewek dłużej niż zalecił to specjalista,
- jeśli zauważysz jakiekolwiek zaczerwienienia, podrażnienia oka lub pogorszenie widzenia - zdejmij soczewki i skontaktuj się ze specjalistą,
- używając krople do oczu pamiętaj, że muszą one posiadać adnotację o możliwości używania ich podczas noszenia soczewek kontaktowych,
PROBLEMY
Pojawiają się zwykle w wyniku zaniedbania higieny
przez pacjenta lub niestosowania się do zaleceń specjalisty. Stosunkowo
rzadko zdarzają się powikłania niezależne od pacjenta. W ogólności pacjent
może spotkać się z: dyskomfortem, zaczerwienieniem oka, obrzękiem, nadmiernym
łzawieniem, chwilowym pogorszeniem widzenia, pieczeniem, swędzeniem lub
kłuciem. Są to zwykle objawy chwilowe, które ustępują po zdjęciu soczewek
z oka. Nie należy ich jednak lekceważyć i skontaktować się niezwłocznie
ze specjalistą.
Zdarzają się również cięższe komplikacje takie
jak urazy rogówki czy różne zakażenia bakteryjne. Objawy wielu z nich są
podobne do objawów komplikacji niegroźnych i dlatego tak ważny jest natychmiastowy
kontakt ze specjalistą w przypadku zauważenia jakichkolwiek niepokojących
zmian w oku.
SOCZEWKI TWARDE
Obok tych najpopularniejszych miękkich soczewek
kontaktowych istnieją również twarde soczewki kontaktowe. Soczewki twarde
produkowane w latach siedemdziesiątych wykonywane były z materiałów nieprzepuszczających
powietrza co powodowało szybkie zmęczenie oka i pojawienie się wielu komplikacji.
Obecnie wykonywane są one ze szkła organicznego o bardzo wysokiej przepuszczalności
powietrza (2-6 razy wyższej od miękkich soczewek). Dodatkowym atutem soczewek
twardych jest ich mała średnica (8-9 mm - zakrywa tylko około 2/3 powierzchni
tęczówki), dzięki czemu większa jest oddychająca powierzchnia oka niż w
przypadku soczewek miękkich. Soczewki twarde są ponadto bardziej odporne
na czynniki zewnętrzne i znacznie trwalsze, niższe są też koszty ich utrzymania
(o około 70%) w stosunku do soczewek miękkich. Są idealnym rozwiązaniem
dla korekcji astygmatyzmu - jak dotąd nie stworzono tak dobrej miękkiej
soczewki torycznej, która mogłaby zastąpić soczewkę twardą.
Niestety, soczewki twarde mają sporo niedogodności
i wad. Podstawowym problemem dla osób rozpoczynających przygodę z twardymi
soczewkami kontaktowymi jest ich akceptacja i tolerancja przez oko - zwykle
proces przyzwyczajania oka do takich soczewek trwa dużo dłużej (nawet do
miesiąca) i przebiega stopniowo zwiększając okres noszenia soczewki od
kilku minut do kilku godzin dziennie. W związku z tym bardzo trudne jest
używanie tego typu soczewek okazjonalnie. Często pojawia się też problem
podrażniania powiek i oka przez twarde krawędzie soczewki.
Decydując się na zakup soczewek należy więc rozpatrzyć
wszystkie aspekty ich noszenia, wady i zalety, a o ostateczną poradę poprosić
specjalistę, który pomoże dobrać soczewki najlepsze dla Twoich oczu.
| |  
|